gi wnet skłonić potrafił sułtana do wojny z Austrya a stanąwszy na czele 300, 000 wojska wchodzi do państw cesarskich i Wiedeń oblega. Zaledwie w ogólnym popłochu Leopold cesarz uciec zdołał ze stolicy państw swoich zagrożonej całą Turków potęgą, a Kara Mustafa straszne oblężenie rozpoczyna.
Jan III usilnemi prośbami nalegany, na czele 3, 000 ludzi przodem spieszy, a za nim 20, 000 dzielnEgo rycerstwa Wiedniowi na odsiecz. Mimo przyrzeczeń wszystkich, żadnych przygotowań ze strony cesarskiej do obrony nie znalazł, jeden tylko Karol książę lotaryński wspołubiegacz o korong Polską przyjął króla Jana III serdecznie, i w ścisłą z nim przyjaźń wchodzi.
Dopiero 5 września 20, 000 Polaków nadciągnęło do obozu chrześciańskiego, następnie w dni kilka posiłki rzeszy niemieckiej, ogółem wojsko chrześciańskie dnia 12 września zgromadzone wynosiło 68, 000 ludzi, a naczelne dowództwo oddano królowi Polskiemu. Tu Jan III rozwinął najwyższe talenta wojownika rozporządzeniem sił zgromadzonych, a wojsko Polskie dało dowody zwykłego męztwa. Pierwsza husarya Polska uderzyła na środek i najcelniejsze, wojsko tureckie w dzielnym napadzie rozbiła, a wezyr Kara Mustafa w tym hufcu pod zasłoną chorągwi Mahometa będący ucieczką się ratował. Popłoch w wojskach tureckich stał się powszechnym, pierzchnęły wszyskie wojska w nieładzie, zostawiając obóz ogromny z bogatym łupem zwycięzcom. Jan III zatrzymał dla siebie namiot wezyra (1) i znalezione w nim sprzęty, chorągiew Mahometa posłał do Rzymu jako godło tryumfu chrześciańskiego, a reszta łupów poszła na podział dla wodzów i wojska.

-----------------------------------------------------------------
(1) Namiot ten do dziś dnia znajduje się w Wilanowie pod Warszawą; jest dziś własnością Augusta hrabi Potockiego.