kiem Stefana Humieckiego stol. podol., zerwany przez posła czernichowskiego Horodyńskiego. W tak przykrem położeniu, stany skonfederowały się dla utrzymania wolnej elekcyi, a konfederacya, wspomniawszy sobie Jana III zabiegi, dla wyniesienia swojej rodziny, Piasta od korony wyłączyła. Współcześnie obadwa wojska i litewskie i Polskie skonfederowały się dla odebrania zaległego żołdu. Ale litewskie przez hetmana Sapiehę w połowie zapłacone, wnet powraca do powinności, a koronne zastraszył senat uznaniem za zdrajców, a więc także do powinności wróciło: marszałek jego Baranowski, upadając do nóg hetmanowi Jabłonowskiemu, publicznie, w kościele bernardyńskim we Lwowie go przeprosił.
Sejm elekcyjny naznaczono na dzień 5 maja 1697 roku, w rok blizko po śmierci królewskiej, a niezmierne mnóstwo odezwało się kandydatów, między którymi znaczniejsi: książę Franciszek Ludwik Kondeusz z domu Burbońskiego, drugi, Leopold książę lotaryński syn Karola, Fryderyk August elektor saski, Karol książę Neuburski, dalej: Livius Odeschalchi synowiec papieża Innocentengo XI, i Ludwik książę bodeński.
Partyą francuzką popierał jawnie, zbierając kreski, poseł francuzki opat Polignac, a ta przeciągnąwszy na swoję stronę prymasa, stała się najznaczniejszą.
Partya saska wzrastała, ile że korzystnemi dla Rzeczypospolitej obietnicami, Fryderyk August ujmował sobie umysły senatorów. Popierał ją Przebendowski kasztelan chełmiński z Flemingiem posłem elektora. Elektor obiecywał 10, 000, 000 złp. wnieść do skarbu Rzeczypospolitej i własnym kosztem odebrać Kamieniec Turkom, a 6, 000 wojska utrzymywać także swoim kosztem na usługi Rzeczypospolitej. Burzliwie rozpoczęła się elekcya, królewicz Jakób