z pożytkiem wielkim Rzplitej. Na tym sejmie dano pozwolenie Augustowi do zwołania w potrzebie pospolitego ruszenia dla skarcenia rokoszan, których za nieprzyjaciół kraju uznano.
Teraz dopiero morzem do Gdańska przypłynął książę Kondeusz z eskadrą, pod dowództwem kawalera de Bart. Ale gdy wojska saskie i Polskie wszędy poprzecinały drogi, Sapiehowie i rokoszanie nie mogli swojemu elektowi dać pomocy. Czekał Kondeusz sposobnej pory do dnia 9 listopada, a straciwszy wszelką nadzieję, powrócił do Francyi. August II wyjeżdża z Krakowa do Warszawy, dla przedsięwzięcia kroków energicznych przeciw rokoszanom, a najprzód wysyła do nich poselstwo do Łowicza, na którego czele: Stanisław Lubomirski, marszałek w. kor. i Benedykt Sapieha podskarbi w. W. ks. Lit. Elektor brandeburski wchodzi jako pośrednik między strony, przez posła swego Howerbecka. Małopolanie wszyscy przystąpili do Augusta II, za nimi i znaczna część Wielkopolan, i aktem uroczystym w Błoniu pod Warszawą, Agusta królem uznali, wierność zaprzysiągłszy. Nastąpił d. 6 kwietnia r. 1698 sejm pacificationis, zerwany przez posłów witebskich, domagających się koniecznie sejm u konnego. Mimo to prymas i marszałek rokoszu, widząc słabnącą coraz swoję partyą, uznali Augusta II królem, przez nuncyusza papiezkiego przeprosiwszy, na co był umyślnie zesłany.