Karol XII spieszy do Warszawy dla przyspieszenia elekcyi i od siebie podaje jako jedynego kandydata do tronu Leszczyńskiego Stanisława, wojewodę poznańskiego. Biskup poznański Święcicki ogłasza go królem, pomimo zagrożenia klątwą papiezką. Jakoż za to później odesłany do Rzymu, więzionym był w zamku ś. Anioła. Prymas Radziejowski inne miał zamiary; dlatego też gdy Lubomirski Hieronim którego on sobie życzył mieć królem nie osiągnął korony, przewrotny prymas odstępuje Karola XII, do Gdańska wyjeżdża i tam ze wszech stron zawiedziony, oburza na siebie Augusta II, Karola XII, papieża, i rodzinę, obrzydłszy samemu sobie, ze zgryzot życia dokonał w roku 1706.