XXII.
 
STANISŁAW LESZCZYŃSKI.
 
Nowy król nie miał w narodzie żadnej siły podtrzymującej go, garstka Wielkopolan, i to tych co połączeniem się z prymasem cały naród oburzyli na siebie, nie mogła Leszczyńskiemu zapewnić trwałego panowania. Leszczyński, mimo cnót i zdolności wielu, zawsze był narzędziem tylko uzurpatora, a więc w opiekunie swoim całą przyszłość swoję widział, z nim rósł w siłę, z nim drżał osłabiony i upaść musiał razem z Karolem. August drugi dowiedziawszy się o wyjeździe Karola XII po elekcyi do Lwowa, spiesznie do Warszawy zdąża. Za jego zbliżeniem się wnet Leszczyński i jego stronnicy pierzchnęli za Karolem do Lwowa. Szybko gromadzi siły August II w Warszawie, dostawszy wiadomość o ciągnieniu Szwedów, dzieli wojsko na drobne części, wyprawiwszy je w różne strony, ku Saksonii ciągnąć mu każe. Sam zaś dla zamaskowania tego obrotu do Krakowa wyjeżdża. Zdąża Karol do Saksonii, wojnę tara przenieść zamierzywszy. Pod Poznaniem dogania dy-