wizyą saskiej piechoty pod dowództwami Schulemberga jenerała. Szulemberg zmuszony do bitwy wytrzymuje natarczywość jazdy szwedzkiej i nie da się nigdzie z stanowisk raz zajętych wyruszyć, ogniem praży nieprzyjaciela skutecznym. Noc przeszkodziła bitwie. Szulemberg znał całe niebezpieczeństwo swoje i przewagę sił szwedzkich. Rozłożywszy tedy szeroko ognie obozowe dla ułudzenia nieprzyjaciela, cofa się spiesznie za Odrę, w Szląsk przechodzi i ocala swoję dywizyą. Karol XII zdziwiony tym obrotem Szulemberga odtąd wysoko go cenił i otwarcie wyznał że Szulemberg go zwyciężył. August cofa się do. Saksonii do Drezna, a później do Karlsbad. Stanisław Leszczyński tymczasem koronuje się w Warszawie z żoną swoją Katarzyną z Opalińskich. Dopełnił obrządku arcybiskup lwowski Zieliński Konstantyn (1). Przez czas jakiś wzmocniwszy się w Saksonii August przyjechał do Polski na początku r. 1705 i z Piotrem Wielkim zjechawszy się w Tykocinie zawarł przymierze i odnowił order Orła Białego jeszcze przez Władysława Łokietka postanowiony, August dodał mu napis: "za wiarę, prawo, i króla". Zawakowane prymasostwo dał Szembekowi (przed śmiercią jeszcze Radziejowskiego siedzącego w Gdańsku), z Tykocina ruszyli obaj sprzymierzeni monarchowie do Grodna, kędy połączyły się wojska Polskie z rossyjskiemi w jednej sprawie po raz pierwszy walczyć razem, przeciw Szwedom. Po sklejeniu tego przymierza zdąża August II do Saksonii i wojska swego kommendę oddaje Szulembergowi. Karol XII wkracza do Saksonii i zakłada wielki obóz pod Alt-Ranstadem. Bitwa pod Wschową nie trwała dłużej nad kwadrans, 7, 000 Rossyan cofnęło się z placu, a za ich przykładem poszli i Sasi; regiment najemny francuzki artylerzystów zło-

--------------------------
(1) Zieliński arcybiskup za ten czyn w niewoli Rossyjskiej życia dokonał.