Sejm zaraz koronacyjny zerwany został przez Olizara posła kijowskiego, z prywatnej do króla urazy, iż starostwo krosińskie dał Janowi Tarle, a Olizar chciał je otrzymać na exulantów Kijowskich (1). Rok następny był zapełniony ucieraniem się króla z dumnymi panami, a sejm roku 1670 zerwał Zobokrzycki (cześnik i poseł podolski) z tej przyczyny, iż mu nie pozwolono do izby poselskiej powrotu, gdy dostał zawakowane krzesło w senacie w ciągu sejmu. Mimo to, pokój tymczasowy z Moskwą zawarty w Andruszowie na początku tego sejmu potwierdzony. W dwuletnim pomiędzy sejmami przeciągu, dojrzewają zamiary Turcyi wtargnienia na Ukrainę, jakoż w tej bezbronności Rzeczypospolitej r. 1672 prawie przed sejmem wpadają Turcy na Ukrainę z Tatarami, Ruś okoliczną niszczą, biorą Kamieniec Podolski, wtargnęli aż na Ruś Czerwoną i Lwów obiegli. Nieprzygotowani do obrony mieszczanie okupują się 7, 000 talarami. Prawie to już sześć lat upłynęło od oderwania się Doroszeńki do Turcyi. Dotąd Porta pomimo całej dumy, nie brała się stanowczo do utwierdzenia tego nowego nabytku, obawiając się ze strony innych mocarstw chrześciańskich oporu, zwłaszcza Austryi, która znieść nie mogła tego garnięcia się islamizmu do Europy brzegami Czarnego morza. Gdy atoli naród turecki gnuśniał w nieczynności, od objęcia rządu przez wezyrów Kiuprulich poczynają się gotowania do wylewu bisurmanów na Ukrainę, aby tym sposobem naród niewieściejący poruszyć do czynniejszego życia. Jakoż spostrzegłszy Porta obojętność sąsiadów na nieład wzrastający w Polsce, rzuca się chciwie na ziemie Rzplitej. Łatwo było Turkom posuwać się dalej kiedy raz zdobyli

--------------------------------------------------
(1)Exulautami zwano szlachtę Polską pozbawioną majątków na Ukrainie, oderwanej przez kozaków do Moskwy, po tamtej stronie Dniepra.