rzysz prac Piotra W., także starał się o księstwo kurlandskie. Rzeczpospolita wyznacza kommisyą r. 1727, która sprawę rozpoznawszy postanowiła: "że Kurlandya po zmarłym bezpotomnie Ferdynandzie, do Polski powróci i na wieki wcieloną będzie".
Ferdynand Ketler tymczasem przy dziedzictwie lennem utrzymany, inwestyturę przez posła swego Gotarda de Bulau dostał, a chcąc koniecznie zostawić potomka, w tak późnym wieku pojmuje w małżeństwo Magdalenę księżniczkę Saską na Wejssenfeldzie, Po śmierci hetmanów koronnych w p. 1728 Stanisława Rzewuskiego i Chomentowskiego, August II mianuje regmentarzem wojsk koronnych Stanisława Poniatowskiego podskarbiego w. W. ks. Litewskiego. W dwa lata później tak samo litewscy hetmani Ludwik Pociej i Stanisław Denhoff umierają, a regimentarzem wojsk litewskich postanowiony Michał książę Wiśniowiecki. Stało się to dlatego, że król hetmanów nie miał prawa nominować bez sejmu, bez przytomności stanów zebranych. Że zaś kłótnie o to buławy dobijających się nie pozwoliły dojść żadnemu sejmowi przez lat dziesięć, to jest od r. 1726 do r. 1636, przeto na sejmie Grodzieńskim r. 1736, wrócono królom moc rozdawania buławy zaraz po śmierci hetmana.
Nic już odtąd nie stało się ważnego za panowania Augusta II. Roku 1731 kłótnia o księstwo Słuckie między Radziwiłłami a domem nejburgskim pogodzona przyznaniem księstwa Słuckiego Radziwiłłom, a Sapiehom Radziwiłłowie zapłacili 2,000,000 złp. Roku 1732 król wyprawił turnieje w Wilanowie z wielkim przepychem. Togoż czasu odnowione z Austryą dawne traktaty ze zniesieniem artykułu dozwalającego wzajemnych werbunków rekruta w państwach swoich.