Zostawało tylko mianować Stanisława królem. Ale wojewoda sandomierski sprzeciwił się temu, żądając poprzedniego porozumienia się z tymi co na Pragę odstąpili. Posłano tedy do nich dwóch senatorów i trzech posłów ziemskich. Jednakże ogół tą zwłoką oburzony, uznając za nieprzyjaciół regimentarza z odstępcami, zmusza okrzykami prymasa aby Stanisława królem mianował. Co też i uczynił.
Tak więc większością nieporównaną Stanisław Leszczyński królem obrany.
Ale tegoż samego dnia biskup krakowski i sandomierski wojewoda przenoszą się na Pragę i z odstępcami piewszymi zanoszą protestacyą przeciwko dokonanej elekcyi d. 14 września podpisaną. Oburzona szlachta rusza się naprzeciwko nim z orężem, lecz cofali się wcześnie do Wągrowa oczekiwać tam przybycia wojsk rossyjskich, które też niedługo nadciągnęły.
Dnia 21 września król Stanisław I poprzysiągł pacta conventa, a ciągnieniem licznych wojsk zagrożony, z wielu senatorami, posłami zagranicznymi i panów licznym orszakiem wyjeżdża do Gdańska, gdzie mają nadejść dlań francuzkie posiłki; obrona Warszawy poruczona Józefowi Potockiemu regimentarzowi i Janowi Tarle lubelskiemu wojewodzie.
Stanęło wojsko rossyjskie na Pradze 29 wrześ. 8,000 Polskiego wojska długo broni przeprawy, jednak przemożnym siłom ustępować musi i cofa się do Piaseczna. Wnet odstępcy na widok sprzymierzeńców gromadzą się pod Kamieniem, i na tym placu gdzie niegdyś obrany Walezyusz, pod laską Ponińskiego składają elekcyą. Krótko trwała ta elekcya, bo jeden był kandydat i dnia 5 października August III syn zmarłego króla wykrzykniony królem, mianowany przez Hozyusza biskupa poznańskiego, a zaraz stanęła konfedera-