Stanisław król na trzy dni przed poddaniem się uciśnionego Gdańska zdołał ujść do Królewca. Gdańsk poddaje się dnia 30 czerwca, za upór płaci milion rubli Münichowi jenerałowi rossyjskiemu i tym się okupuje od rabunku, a prymas, poseł francuzki i wszyscy stronnicy znalezieni w Gdańsku ze Stanisława wiernych, pojmani w niewolą i w Toruniu osadzeni. Wojsko zaś francuzkie warowało sobie kapitulując wolne z czcią i honorem wysadzenie, do którego z obojętnych portów, mimo to przez Marucha jenerała do Kronsztadu zaprowadzone i tam wysadzone.
Tak więc żadna nadzieja nie zostawała królowi Stanisławowi I w pomocy obcych, a nie szukał jej w narodzie, bo oszczędzał krwi i nieszczęść swemu narodowi,