zdołała. Położenie samo kraju pod względem militarnym tak było niedogodne, że pruskie królestwo za pierwszem wojsk nieprzyjacielskich wkroczeniem mogło być przecinane na kilka części, a rozerwane siły nie mogły się łączyć. Znał Fryderyk II całą niedogodność położenia swego kraju, a z nią całą słabość swoję. Szląsk przypadał mu koniecznie do zaokrąglenia ziem, a raczej do rozciągnienia dłuższego pąsu około granic Rzeczypospolitej Polskiej, na którą baczne zwracał oko. Obojętność Polski na te ważne na Zachodzie wypadki wpłynęła najgłówniej na jej upadek.
Zobaczmy następstwo wypadków.
Z Karolem VI wygasł w linii męzkiej dom habsburgsko-austryacki i pięć koron: węgierska, czeska, austryacka, medyolańska i belgicka; według sankcyi pragmatycznej dostały się Maryi Teressie córce Karola VI, a tg sankcyą pragmatyczną uznały wszystkie prawie mocarstwa europejskie.
Kiedy zaś dziedzictwo koron austryackich miało pójść do linii żeńskiej, z prawa więc były dwie bliższe koron tych dziedziczki, córki Józefa I starszego brata cesarza Karola VI a temi były: żona elektora saskiego Augusta III i żona elektora bawarskiego. Zabezpieczono im nawet dziedziczenie tronu, w razie gdyby Karol VI następujący po ojcu ich nie zostawił męzkiego potomka. Mimo tych układów Karol VI postarał się wcześnie o następstwo dla córki swojej Maryi Teressy. Zaledwie jednakże skonał, Francya, która niechętnem okiem patrzyła na wzrost domu austryackiego, wnet podżegać poczęła prawe sukcesorki, aby w tem zamieszaniu ich domowem osłabić groźne sąsiedztwo. August III zrzekł się praw do sukcesyi tronów austryackich i za to zyskał pomoc w wyniesieniu na tron Polski; elektor bawarski atoli nie czynił żadnych zobowiązań osobitych w tej sprawie.