Zaraz też wystąpił z prawami swojemi dzielnie, poparty od Francyi, a August III mimo zobowiązań, także dopominać się praw swoich poczyna.
W tymże samym prawie czasie Fryderyk II (Wielki) na tron pruski wstępował. Odnawia on zapomniane dawno umorzone pretensye domu brandeburskiego do niektórych prowincyj szląskich, a korzystając z zamieszania Austryi zajeżdża Szląsk gwałtownie i wojskami go obsadza.
Razem tedy zapala się wojna o sukcesyą tronów austryackich i o Szląsk zabrany przez Fryderyka, a cała zachodnia Europa wnet połączyła się do tej wojny. Polska tylko jedna zachowuje obojętność, tę obojętność dla swojej korzyści Fryderyk II tajemnym utrzymuje wpływem. August III jako elektor saski wnet pogodził się z Maryą Teressą i na jej stronie stanął, przeciwko Fryderykowi wojując o siłach saksońskich jedynie, żadnej pomocy od Polaków nie uzyskawszy. Tym sposobem zniszczył swoję dziedziczną Saksonią gdy mu ją Fryderyk II zajeżdża i długo kosztem jego dziedzictwa wojuje. Jednak pod Augustem II zmniejszone wojsko od 60, 000 do 24 tysięcy nie pozwalało bez wzmocnienia się wystąpić zbrojnie. Przez lat trzydzieści panowania Augusta III żaden sejm oprócz pacyfikacyjnego nie doszedł, współczesne siedmioletniej wojnie zrywał brandeburski poseł swoim wpływem.
Nadszedł sejm 1744 r., już skłaniały się umysły obywateli ku uchwaleniu podatków stałych i sto tysięcy wojska. Wtem pojawia się niesłychana intryga, jeden z posłów występuje z oskarżeniem wielu posłów o związki z brandeburskim elektorem; powstaje wrzawa, sejm zakłócono do ostatniego dnia aż do wieczora, a było prawo:

"Sejm ma zbierać się co dwa lata''.
"Sejm trwa niedłużej nad sześć tygodni".
"Przy świecach w nocy sejmować nie wolno".